Open Letter to H. E. US Ambassador to Georgia, Mr. John Bass

Your Excellency,

Let me address you with this letter since I think I do express feelings and concerns of many of my compatriots. I mean many of those of us who had sincerely believed that after collapse of the soviet empire the country, you are representing, would become a partner and the most significant supporter of re-born state of Georgia and its people both on the international arena and internally – in the process of building civic society and introducing democratic reforms.

I certainly do not think that the US government, like any other government, would help Georgia at the expense of its own interests, but what I am sure is that there remain mutual interests in many spheres and directions between our countries and peoples at present.

However, the underlying problem in US-Georgian relationships, as I see it today, is who do US government and the embassy you lead consider as your partner, fully expressing interests of Georgia: Georgian leadership and Mikheil Saakashvili in person, or – Georgian people. This is really a very important question since today these two categories absolutely do not correspond to each other and are confronting in most.

Apart from only one single issue – attitude towards Russia – practically there is almost no issue on which the present Georgian government and the majority of Georgian people agree on. I will not go into details here since I believe that you are quite well informed on the Georgian leadership’s “deeds” and I hope that it is just diplomatic courtesy that prevent you from making harsh statements about existing grave situation.

Although you, personally, as well as your predecessors often and explicitly have stated that the US government, State Department, US embassy and yourself support the people of Georgia first of all, more and more individuals doubt it. The more anti-democratic the present pseudo-democratic and based on fake PR neo-Bolshevik regime becomes and the more anti-democratically the Georgian President behaves, – the more my compatriots, in the present situation of total intimidation put the question to themselves and to those they trust – “why the US government supports the leadership which serves interests and notions absolutely different from those stated in the US Constitution and Universal Declaration of Human Rights?”
I will mostly concentrate on the recent fact that has drawn the attention of the Georgian public – 5 photographers arrested and charged with espionage. Yes, Mr. Bass, it is not an error, five! They were five since initially Shah Ayvazov, the Associated Press’ staff member was also arrested but was then released due to active involvement of your embassy.
We should appreciate that thanks to you at least one person escaped the hell which is called today’s “investigation process” and “Georgian court”! Hope you do not doubt that if not your involvement and following release of Ayvazov after some hours of his arrest, today his “confession” might be signed by him likewise others “confessed”.
In the country where lawyers encounter thousands of problems to meet detained timely… where a whole army of public pseudo-lawyers has developed whose the only “professional skill” is to convince a detained to sign confession as soon as possible …where the court considers the arguments only of the prosecutor’s office and where only 0.06% of verdicts are absolvent (even with Stalin “troikas” this figure was never less than 7%) … where the Interior Minister, MPs and the President himself, not mentioning those “national” media sources, whose owners are still unknown – dare to talk about one’s guilt before the court in a manner as if it is an axiom and through this they do try to influence family members of the detained and the whole society … where not evidence but “confession” solely, gained under physical and psychological pressure, becomes the “Queen of evidences” as it was in times of Stalin’s Prosecutor General – Vishinski or medieval Spanish great inquisitor Torquemada.
– Do you doubt that overwhelming majority of people cannot endure physical intimidation, psychological pressure of the threat of violence towards significant others, family members, relatives, friends… and therefore would sign absurd confessions which Saakashvili’s government uses to get the whole world “blind”?
– What do you think, how many of the staff of the US embassy would stand if the investigator would tell them that their children would have “some problems” or they or their family members would become victims of sexual or other kind of violence, if they would be shown the video-montage which pictures them with damaging … Please, do consider, that this happens in the country where several weeks ago the government announced “electric shock” to be the cause of death of 2 protesters after night of May 26, found on the roof of the shop with their hands and legs bound … and the faith of the dozens of people that disappeared after protest rally is still unknown!

– Mr. Bass, What can we do if not every detained and accused journalist is a staff member of an American media?
– How justified is the tactics when you were concerned with only Shah Ayvazov’s detention and the German Ambassador – with the faith of EPA PressPhoto’s journalist?
– Isn’t it time to look at the problem more generally, to see that the state leadership stages such performances of spy-mania to strengthen its pseudo-image and that now they do not disdain to persecute journalists, at the same time putting the sign “Confidential” on the investigation ?.. where release under guarantee is not used, when they announce that the process will be held with closed doors … when confession of the President’s private photographer is “signed” within 30 minutes from his spouse’s , also photographer’s release… when detained Abdaladze was receiving calls from the MIA department, suggesting to bring them the photos he shot on May 26 … when the Interior Minister says openly that he does not have any evidence other than the several phone talks in 2004 of one of the detained with the individuals who later found to be “GRU”’s agents (the content of these talks is not published)?..

– In such a country what should a free journalist, who is uncovering crime committed by officials, do?

– What should Nana Lezhava, Nino Zuriashvili, Natia Mikiashvili, Nestan Tsetskhladze and many other brave Georgian journalists do?
– Which foreign agency should they ask to be hired as a staff member in order to feel secure against this leadership?

It is not a secret for anyone that the detained journalists – Irakli Gedenidze, Zurab Kurtsikidze and George Abdaladze – got the government outraged because they took photos and videos that showed excessive force and violence the police and governmental UNM’s zondercommandos used against citizens on night of May 26. It is because these photos reached western media that international agencies and the international community favoring to discuss Saakashvili’s ‘reforms” once again had an opportunity to witness that when it comes to disperse of the protest rallies “democrat” Saakashvili does not differ from dictator Lukashenka!
Mr. Bass, you have started your mission here with meeting media and I know how encouraged free journalists were with your sincere talk and proactive interest – BTW very different from your predecessor, who seemed to be only superficially interested in the faith of free media and spent more time to protect the Georgian leadership (!) from people’s criticism.
But more than two years passed from your arrival to Georgia and the state of media in Georgia has not changed much for better, but rather in other direction.
We have more oppressed journalists, our gifted journalist Vakhtang Komakhidze has gotten a status of political emigrant in Switzerland, we have so called “Public Broadcaster TV” which is a duly servant of the government, head of the Information Department of the Public Broadcaster strongly refuses to meet the members of its Supervisory Board… the resources of the 2nd channel, called “political channel”, are very scarce and it covers less than the fourth part of the whole Georgia… At the same time, there is new propaganda-channel, Russian-speaking “the First Caucasian(PIK)” generously funded by the government with Georgian taxpayers’ money. This channel combines unrealistic task of winning over Russia in a cold war with embellishing Mikheil Saakashvili’s persona (the only exception was the coverage of the May 26 events, may be caused by PIK Director – Mr. Parson’s personal astonishment with government’s stunning cruelty). Still we do not know anything who are the real owners of “Rustavi2”, “Imedi” and “Real-TV” and whose money is paid to falsify the reality at these channels. It is worth noting that the late Badri Patarkatsishvili’s family has recently given the actives of the “Imedi” to the government. This confirmed the absurdness of different fake-owners – e.g. Joseph Kay or “Arab” company of the once independent channel, which now became a puppet of Saakashvili and author of the biggest ever hoax in media history (Faked War footage in 2009. We have seen the pressure and physical violence put on the journalists after May 26th governmental terror on demonstration participants – in many cases elderly and disabled people – when journalists just tried to perform their professional duty. Open or secret pressure or tax terror still continues towards remaining few free TV channels, the examples are Adjara independent TV the “25th Channel” and Media holding “Palitra”. After the May 26 events, the former was temporary closed and the latter (6 different companies united in the holding!) was visited for “regular” audit. (Here I would like to thank personally both you and Mr. Kent Langsdone for your support to “Palitra”, without which, I am sure, the government would proceed with its revenge) … Soon pseudo-free (but in reality – managed by Saakashvili’s inner circle) channel companies “Silk TV” and “Caucasus Online” will exclude independent “Maestro TV” from the broadcast lists. So will probably do “Ayety TV”, which will be soon bought by those “media-silencers” and this will be one more step towards information blindness and isolation of the society even in Tbilisi … We have reached utmost humiliation stage when a pseudo-journalist Guram Donadze – who was mentioned in US State Department’s and Georgia’s Public Defender’s reports and who has been revealed in crimes: he was the one to falsified evidence and put arms aside Buta Robakidze’s body (killed by police) and alleged participation in Sandro Girgvliani’s murder – now was awarded as “Distinguished Journalist” and got a prize for his “contribution” to the Georgian journalism …

– Would you like to meet the media representatives again, Mr. Bass?
May be you explain them what is more important to the US government: a) that the Georgian government is increasing the number of Georgian soldiers sent to Afghanistan whereas the US troops are decreased (it should be also mentioned here that we get information about fate of some Georgian soldiers – died or wounded – mostly from foreign media sources), or – b) that the Georgian government is violating the principles of fair elections, fair court, right to fair information, freedom of speech, balance and distribution of power among its different branches, freedom of meetings, representative leadership, free and competitive business, protection of population under poverty, the unemployed, disabled, sick people, detained and other vulnerable people, violating the principles of non-politically oriented police and educational system – which at the end brings to the destruction of the fundament of the Georgian society, Georgian state and causes feeling of discontent and violation of basic human rights of Georgian people.

– Whose interests do the US government and its embassy in Tbilisi protect, Mr. Bass?

And even if you are not genuinely concerned with the rights of the Georgian people and growing erosion of Georgian fragile democracy, are not you concerned with the fact that the Georgian economy becomes weaker and weaker and more and more dependent on outside support? the fact inflation on the products has exceeded 30%, the fact Georgian foreign debt is growing with geometrical progression whilst the government is rapidly trying to get new credits, the fact that fees for electricity, water and cleaning services permanently increase beyond any common sense, not suiting any logic and do not coincide with earlier given promises, the fact that the state budget is not transparent and it covers private caprices, PR and extravagant wishes of the corrupted President and his inner-circle, the fact that annual income of governors and ministers is 50-200 times higher than income of pensioners, the fact that the country is heading to default and/or increased destabilization – just like Egypt, Tunisia, Yemen …
The fact that population, suffering from severe life conditions and degrading government, would readily accept any power – from inside or outside – which will liberate them from this absolutely discredited regime! And vice versa, any politician or leader, who remain supporting Saakashvili’s regime, will be unacceptable for Georgian society after revealing the crimes they have done?!..
– Why the US leadership does not realize that remaining a supporter of Saakashvili’s regime it contributes to strengthening of pro-Russian accents and mood within the Georgian society?

Really, I am not happy with this and I would like to warn you that if you do not or could not see this threat – increase of pro-Russian tendencies – today. And if it is so, then the reason is that US appeared to be similar defender of “its man”, as the USSR was. But the thing is that if so, tomorrow you will have to cope with such leadership in Georgia who would openly declare their pro-Russian ambitions as the people will turn back on US and West. If we have to remain small brothers, live in corrupted and unjust society, witness silently police state’s dirty games – what a difference than would be between being under Russian dominance or the similar of USA? And, believe me, it is not necessary that such a pro-Russian leadership would be from opposition: there are enough candidates in the present government where there are quite strong but at the moment covert pro-Russian forces – for example, the irreplaceable Minister of Interior or the Mayor of Tbilisi. And, may be it sounds as a paradox, but today US support of Saakashvili’s neo-Bolshevik leadership serves first and foremost Putin’s interests – both in Georgian economy (which becomes more and more Russian) and in Georgian politics. It seems that now you repeat earlier American thesis: “Somoza is a S.O.B., but he is – at least – our S.O.B.!”
and with this you unintentionally support Putin and Lavrov’s cynical phrases about the interests of Georgian people being only beautiful covershield for US government and in reality US is interested only in preserving façade image of stability and that of Saakashvili’s government.
I do ask you sincerely – please give up protection of S.O.B.-s! even if they seem “yours”…
This did not work with elderly Mubarak and this will not work with young Saakashvili who is not less corrupted than Mubarak. This will be revealed very soon.
You do not know yet whether Misha is “yours” or Russians’, but with supporting his regime and with financial injections which the regime is using against their people and to feed politicized police and special units structures, you are losing your popularity among Georgian people. Hopefully, you yourself do not believe those “objective” surveys which are carried out by such “independent” agencies, as notorious “Greenberg-Quinlan-Rossner”, which is bought by Saakashvili, or carried out by local pro-governmental agencies hired by NDI or IRI … Believe me that they outline preliminary prepared reviews, ordered by Saakashvili (who overpays NDI and IRI), – this is how American or European aid is spent! The same funds are drained for million-paid PR articles in Financial Times or Economist.

And, at last some words about myself:
I am too old probably for starting blogging, but during last two years I am writing articles for RFERL local branch – Radio “Tavisupleba”- Ia Antadze’s blog and at the Facebook. Also, I do have my own blog – Some articles are then also published on other popular web-pages – and and in regional media. Several blogs („10 Giant Steps Back – “That is What Mikheil Did!”– Georgia’s United National Movement (2003-2010): Words and Deeds“, THE GREAT SIMULATOR – Mikhail Saakashvili as a prominent film director and his technique of Overlapping”) are in English.
Despite the fact that I have more than 1500 friends at Facebook and more than 10 000 people have visited my blog, none of them knows my real name. For many of them it is not acceptable and some even refused to be friends with me. For me, personally, being incognito is very depressing. If not with each and every out of 15 000, I certainly would like to meet dozens of my virtual friends in real life. Certainly, I am not the person (neither by profession nor by philosophy) who likes virtual or double life. The only reason why I hide my real name is the “style” of our government to intimidate any person who expresses criticism towards them – any person or their family members could be intimidated harshly or “delicately” or could become victim of social oppression (inter alia – loss of employment, tax terror or allegations). I am not a hero and I acknowledge that for Merabishvili’s Tonton-Macoutes will be easy to get “confession” from me as if I am fulfilling tasks given me by an agent “Kochoia” (who was up to blow up the US embassy in Tbilisi! – Does not this point you to an idea what an adventurer our President is what playmakers force bodies are) and the “confession” would be that I am writing the articles for Russia’s favor …
Two years ago I wrote that Saakashvili’s neo-Bolshevik ideology train is traveling back in time and it already passed the station “1984” – heading towards the station “1937”… Many of my friends at Facebook and blog readers took this metaphor of mine as an exaggeration. Now they are convinced, I think, that I was right. Saakashvili’s immoral regime has no moral principles or restriction, it believes only in force and only with force (political or financial – among them) it could be dismantled. There is no chance of improvement of this regime since it is going so deep into the swamp of crime that it cannot be justified.
As for recently adopted legislation on religious groups, let me disagree with you in assessing it as “progressive”, it was adopted without any discussion and without consideration attitudes of the overwhelming majority of the Georgian society. And it has only one real reason – to sell churches to Armenian Church and Diaspora and to economically reanimate shaken budget of the regime! With this, Saakashvili tries to catch two hares – to get substantial income and to show to Western societies that he is defender of religious equality and that he is opposed only by orthodox priests and people mobilized by them.
I hope you will not interpret my letter as offensive or as expressing private ambitions. I could certainly write you personally, without sharing this with wider public. But I really believe that there are lots of people like me who see democratic development of Georgia in close cooperation with USA and European Union, and by aspiring western models of democracy and business, rather than Russian models of “Sovereign Democracy”. However, I think that number of such people is permanently decreasing since 2006 when they see that the claiming-to-be-democratic regime is becoming more and more impudent and there is only slight criticism or mild expression of concerns from US government. Trust me – words “US government is concerned” are heavily distrusted by many in Georgia, when they see afterwards that nobody controls Saakashvili and his wrongdoings are more absurd and painful for our society. I am certain that with publication of this letter I will contribute to encouraging people express their opinions on this matter – US-Georgian relationship and trends – and I do believe that it is necessary to hold disputes on these issues. I hope, if not diplomats, then at least US politologists would say how they see the situation.
To be frank, I do not expect you answering me. Or if you do, your answer might be well-polished in the ribbons of the diplomatic etiquette. I am well aware that it is not (and it could not be) your direct task to reprimand Georgian government and lead it like child towards the right way of improvement (and frankly, there is no way you could do it without rather harsh pressure).
I just would like to ask you, as human being could ask human being, to support strengthening of the Georgian society and not of the violent regime. I would like to ask you for support because I do not want Georgians to flee the country to escape political or economic violence by the government, I do not want the Georgian state and territory to become the subject of further segregation and political bargain, I would like Georgian people to know the truth, to access the trustful information and to be able to defend their political rights. I do not want the faked elections to be claimed as the “triumph of democracy” in few hours from start by the US (- by ex-Supreme court judge senator accused for corruption), I do not want the US President to congratulate the Georgian President with victory before the polls are counted. I do not want Georgia to become an “acceptable [democratic-looking] dictatorship” for USA. I would like our countries to remain partners and followers of true democratic values, and I would like our children to make friends and not alienated people with West, as it was when we were young …
If you friend with Misha, you can’t friend with Georgian people, as there are only those who are fed from his hands, who accept him – and even they are shaky because Mr. Saakashvili is less and less controllable due to many subjective and objective reasons, we all know that… And you do know that Mr. Bass, I am sure. And if you don’t – then your information provision service needs some reshuffle…

I would like to conclude my letter with the words, which differ from the saying about Somoza, and which I consider to be a credo of every normal human being, including Georgians. However, I am sure that Mikheil Saakashvili and his stooge, who are permanently fighting free media and free court from the very first day of their coming into the power, do not share these ideas:

„Without justice, there can be no peace.
He who passively accepts evil is as much involved in it as he who helps to perpetrate it.
He who accepts evil without protesting against it is really cooperating with it.“

with hope and belief for understanding,

Solomoon Ternaleli

ღია წერილი მის აღმატებულებას, აშშ-ის ელჩს საქართველოში – ბატონ ჯონ ბასს

თქვენო აღმატებულებავ,


გადავწყვიტე მოგმართოთ ამ წერილით, რადგან ვფიქრობ, რომ შემიძლია გამოვხატო იმ მრავალი ჩემი თანამემამულის გრძნობები და გულისწუხილი, ვისაც გულწრფელად გვჯეროდა, რომ ქვეყანა, რომლის ინტერესებსაც თქვენ წარმოადგენთ, საბჭოთა კავშირის იმპერიის დაშლის შემდეგ გახდებოდა როგორც საერთაშორისო არენაზე, ასევე სამოქალაქო საზოგადოების მშენებლობის და დემოკრატიული რეფორმების გატარების საქმეში საქართველოს ხელახლა დაბადებული სახელმწიფოს და ქართველი ხალხის ყველაზე მნიშვნელოვანი ხელშემწყობი და პარტნიორი.

მე შორს ვარ იმ აზრისაგან, რომ აშშ-ის მთავრობა, ისევე როგორც ნებისმიერი სხვა ქვეყნის ხელისუფლება ოდესმე საქართველოს დაეხმარება საკუთარი ინტერესების საზიანოდ, მაგრამ დღესაც ვთვლი, რომ ბევრ სფეროში და მიმართულებით ამ ინტერესთა თანხვედრა თვალსაჩინოა.

მაგრამ პრობლემა, რომელიც მე დღეს ძირეულად მიმაჩნია აშშ და საქართველოს ურთიერთობებში, მდგომარეობს იმაში, ვინ მიაჩნია აშშ ხელისუფლებას, და როგორც მისი ინტერესების გამტარებელს – თქვენდამი რწმუნებულ საელჩოს – თავის პარტნიორად და საქართველოს ინტერესების სრულყოფილად გამომხატველად: საქართველოს ხელისუფლება და პირადად მიხეილ სააკაშვილი, თუ – ქართველი ხალხი?!

ვინაიდან დღეს ეს ორი კატეგორია დღეს არის აბსოლუტურად გამიჯნული და ერთმანეთს დაპირისპირებული.

პრაქტიკულად ერთადერთის – რუსეთთან დამოკიდებულების – გარდა, თითქმის აღარ დარჩა არცერთი საკითხი, რომელშიც საქართველოს დღევანდელი ხელისუფლება საკუთარ ხალხის დიდ უმრავლესობას არ უპირისპირდებოდეს. მე არ შევეცდები ამ საკითხებს დეტალურად შევეხო, რადგან მიმაჩნია, რომ თქვენ საკმაოდ ინფორმირებული უნდა იყოთ იმის თაობაზე, რას წარმოადგენს დღევანდელი ხელისუფლება და იმედს ვიტოვებ, რომ მხოლოდ დიპლომატიური ეტიკეტი არ გაძლევთ არსებული სავალალო მდგომარეობის შესახებ მკაცრი განცხადებების გაკეთების უფლებას.


მიუხედავად იმისა, რომ თქვენ პირადად, ისევე როგორც თქვენი წინამორბედნი, ხშირად და ხმამაღლა აცხადებთ, რომ ამერიკის მთავრობა, სახელმწიფო დეპარტამენტი, აშშ საელჩო და თავადაც მხარს უჭერთ სწორედ ქართველ ხალხს, სულ უფრო მეტ ადამიანს უჩნდება საფუძვლიანი ეჭვი ამის შესახებ. რაც უფრო მეტად მკრეხელური, ამაზრზენი და აბსოლუტურად ანტიდემოკრატიული ხდება საქართველოს ფსევდოდემოკრატიული და გაყალბებულ PR-ზე დაფუძნებული დღევანდელი ნეობოლშევიკური რეჟიმი და მისი ცრუპენტელა და გულბოროტი ლიდერი, მით უფრო მეტი ჩემი თანამემამულე  ეკითხება დღევანდელ საქართველოში საკუთარ თავს და იმათ, ვისაც საყოველთაო შიშზე და მოსმენებზე დამყარებულ დღევანდელ ჩვენს რეალობაში მაინც ენდობიან – რატომ უჭერს მხარს ამერიკის მთავრობა იმ ხელისუფლებას, რომელიც აბსოლუტურად სხვა ინტერესებს და მცნებებს ემსახურება, და არა იმათ, რაც აშშ-ის კონსტიტუციაში და თავისუფლების დეკლარაციაში არის აღიარებული?


ძირითადად შევეხები იმ ბოლო ფაქტს, რაც დღეს ქართული საზოგადოების ყურადღების ცენტრში მოექცა – 5 ფოტორეპორტიორის დაკავებისა და სახელმწიფოს წინააღმდეგ ჯაშუშობაში ბრალდების შესახებ.

დიახ, ხუთი! არ შემშლია, ბატონო ბას – სწორედაც რომ 5! რადგან თავიდან ასევე დაკავებული იყო Associated Press-ის საშტატო თანამშრომელი შაჰ აივაზოვიც, რომელიც სწორედ თქვენი საელჩოს მხრიდან აქტიური ჩარევის წყალობით გაანთავისუფლეს.

მადლობის მეტი რა გვეთქმის თითქოს, რომ თქვენი გამოისობით ერთი ადამიანი მაინც გადაურჩა იმ საშინელებას, რასაც დღეს „საგამოძიებო პროცესი“ და „ქართული სასამართლო“ ჰქვია! იმედია, ეჭვი არ გეპარებათ, რომ რომ არა თქვენი ჩარევა და აივაზოვის დაკავებიდან რამდენიმე საათში განთავისუფლება, დღეს შესაძლოა მისი „აღიარებითი ჩვენებაც“ უკვე ხელმოწერილი ყოფილიყო!


იმ ქვეყანაში, სადაც ადვოკატებს ათასნაირ პრობლემებს უქმნიან დაკავებულთან დროულად შესახვედრად… სადაც სახაზინო ფსევდოადვოკატების მთელი არმია ჩამოყალიბდა, რომელთა ერთადერთი „პროფესიული ნიჭი“ დაკავებულის უსწრაფესად დარწმუნებაა, რომ მან აღიარებით ჩვენებას ხელი მოაწეროს… სადაც სასამართლო მხოლოდ ბრალდების არგუმენტებს ითვალისწინებს და განჩინებათა მხოლოდ 0.06% არის გამამრთლებელი (სტალინის „ტროიკების“ დროსაც კი ეს მაჩვენებელი 7%-ზე დაბალი არ ყოფილა!!)… სადაც შსს მინისტრი, დეპუტატები და თავად პრეზიდენტიც, რომ არაფერი ვთქვათ იმ „ნაციონალურ“ მედიასაშუალებებზე, რომელთა მფლობელობის საკითხის გარკვევას არაფრით დაადგა საშველი – ჯერ კიდევ სასამართლომდე თავს უფლებას აძლევენ ბრალდებულის ბრალზე ისე ილაპარაკონ, როგორც აქსიომაზე და ამით გავლენა მოახდინონ ბრალდებულის ოჯახის წევრებზე და მთლიანად საზოგადოებაზე… სადაც არა მტკიცებულებები, არამედ აშკარა ზეწოლის შემდეგ მიღებული აღიარებითი ჩვენება გამხდარა ისეთივე „მტკიცებულებათა დედოფალი“, როგორც ეს სტალინის გენერალური პროკურორის – ვიშინსკის დროს იყო მიღებული… – თქვენ ეჭვი გეპარებათ, რომ ჩვეულებრივ ადამიანთა უდიდესი უმრავლესობა ვერ უძლებს ზეწოლას, ახლობელი ადამიანებისადმი ძალადობის მუქარის ფსიქოლოგიურ წნეხს და დაშინებას და ხელს აწერს იმ აბსურდულ აღიარებით ჩვენებებზე, რასაც შემდეგ სააკაშვილის მთავრობა ამაყად აფრიალებს მთელი მსოფლიოს დასაბრმავებლად? როგორ გგონიათ, აშშ საელჩოს რამდენი თანამშრომელი გაუძლებს, თუ მათ გამომძიებელი განუცხადებს, რომ მათ შვილებს „პრობლემები შეექმნებათ“, რომ მათ ან მათი ოჯახის წევრების მიმართ შეიძლება განხორციელდეს ფიზიკური ან სექსუალური ძალადობა,  რომ ანახონ ფოტომონტაჟი, სადაც ისინი გამოსახულნი იქნებიან მაკომპრომეტირებელ გარემოებებში… განსაკუთრებით, გაითვალისწინეთ, როცა ეს ხდება ქვეყანაში, სადაც რამდენიმე კვირის წინ ხელისუფლებამ მაღაზიის თავზე დაყრილი ხელფეხშეკრული ადამიანების გვამები „ელექტროდენით გარდაცვლილებად“ გაასაღა, ხოლო მიტინიგის შემდეგ გამქრალი რამდენიმე ათეული ადამიანის ბედი ბოლომდე გაურკვეველი რჩება!

ბატონ ბას, რა ვქნათ, თუ ყველა დაკავებული ფოტორეპორტიორი არ აღმოჩნდა ამერიკული მედია საშუალების საშტატო თანამშრომელი?

რამდენად გამართლებულია ტაქტიკა, როცა თქვენ მხოლოდ შაჰ აივაზოვის განთავისუფლებაზე შეწუხდით, ხოლო გერმანიის ელჩი  – EPA PressPhoto-ს თანამშრომლის ბედით? არ მოვიდა დრო უფრო გლობალურად შევხედოთ ამ პრობლემას, რომ ქვეყანა, რომლის ხელისუფლება თავისი ფსევდოიმიჯის განსამტკიცებლად და შესანარჩუნებლად ასეთ სპექტაკლებს დგამს და არ ერიდება ჟურნალისტების უპრეცედენტო დევნას და თან გამოძიებაზე „საიდუმლო“ გრიფის დადებას, როდესაც თავდებით განთავისუფლება კატეგორიულად არ გამოიყენება, როდესაც უაპელაციოდ აცხადებენ, რომ პროცესი დახურული იქნება, როდესაც პრეზიდენტის პირადი ფოტოგრაფის აღიარებითი ჩვენება მისი ასევე დაკავებული მეუღლის განთავისუფლებიდან 30 წუთში „ფორმდება“, როცა ბრალდებულ აბდალაძეს ძალოვანი უწყებიდან ურეკავენ და ეუბნებიან, რომ მან 26 მაისს გადაღებული დარბევის ფოტოკადრები მათთან უნდა მიიტანოს, როცა შსს მინისტრი აღიარებს, რომ მას სხვა სამხილი არ აქვს, გარდა იმისა, რომ ერთ-ერთი ბრალდებული 2004 წელს რამდენჯერმე ტელეფონით ესაუბრა (საუბრების შინაარსი არ ქვეყნდება!) იმ პირებს, რომლებიც შემდეგ გრუ-ს აგენტებად იყვნენ აღიარებული?..


–  რა უნდა ჰქნას ასეთ ქვეყანაში თავისუფალმა ჟურნალისტმა, რომელიც ხელისუფლების დანაშაულებათა გამოაშკარავებით არის დაკავებული?


– რა ჰქნან ნანა ლეჟავამ, ნინო ზურიაშვილმა, ნათია მიქიაშვილმა და ნესტან ცეცხლაძემ? რომელ უცხოურ სააგენტოს ევედრონ შტატში აყვანას, რომ ამ ხელისუფლებისაგან დაცულობის შეგრძნება ჰქონდეთ?


განა ვინმესთვის საიდუმლოს უნდა წარმოადგენდეს, რომ დაკავებულმა ჟურნალისტებმა – ირაკლი გედენიძემ, ზურაბ ქუციკიძემ და გიორგი აბდალაძემ – მთავრობის რისხვა მათ მიერ 26 მაისს დემონსტრაციის დროს პოლიციისაგან და ზონდერბრიგადებისაგან გამოჩენილი სიმხეცის და უბრალო ადამიანებისადმი სასტიკი მოპყრობის ამსახველი ფოტო- და ვიდეოკადრების გამო დაიმსახურეს? სწორედ იმის გამო, რომ ეს კადრები უცხოურ სააგენტოებში მოხვდა და სააკაშვილის „რეფორმატორობაზე“ მოკამათე უცხოურ საზოგადოებას კიდევ ერთხელ დაანახა,  რომ მიტინგების დაშლაში საქართველოს „დემოკრატი“ ხელისუფალი არაფრით განსხვავდება დიქტატორ ლუკაშენკოსაგან!

ბატონო ბას, თქვენ ჩვენს ქვეყანაში მოღვაწეობა მედიასთან შეხვედრით დაიწყეთ და მე ვიცი, როგორ გამხნევებული იყვნენ თავისუფალი ჟურნალისტები თქვენი გულწრფელი საუბრით და აქტიური დაინტერესებით – განსხვავებით თქვენი წინამორბედისაგან, რომელიც მხოლოდ ფასადურად ინტერესდებოდა თავისუფალი მედიის ბედით და გაცილებით მეტ დაუდგრომელ ძალისხმევას იჩენდა ხალხის კრიტიკისაგან ქართული ხელისუფლების (!) დასაცავად.

მაგრამ თქვენი ჩამოსვლიდან გავიდა ორ წელზე მეტი და საქართველოში მედიის მდგომარეობა, სამწუხაროდ, იოტისოდენაც არ გაუმჯობესებულა.

გვყავს უფრო მეტი შევიწროებული ჟურნალისტი, გვყავს შვეიცარიაში პოლიტიკურ დევნილად აღიარებული ნიჭიერი ჟურნალისტი ვახტანგ კომახიძე, გვაქვს ისევ ისეთი ხელისუფლების ლაქია ე.წ. საზოგადოებრივი არხი, რომლის საინფორმაციო სამსახურის უფროსი არხის სამეთვალყურეო საბჭოს წევრებთან შეხვედრაზე მტკიცედ უარს აცხადებს, პოლიტიკურ არხად შერაცხული მეორე არხის რესურსები ისევ ძველებურად უაღრესად მწირია და იგი საქართველოს მთელი ტერიტორიის მეოთხედსაც კი ვერ ფარავს, სამაგიეროდ, გაჩნდა ქართველი ხალხის ფულით  მთავრობისაგან გულუხვად დაფინანსებული პროპაგანდისტული რუსულენოვანი არხი „პირველი კავკასიური“,  რომელიც რუსეთთან ცივ ომში გამარჯვების არარეალურ ამოცანას მიხეილ სააკაშვილის პერსონის გალამაზებასთან ათავსებს (ერთადერთი გამონაკლისი 26 მაისის მოვლენების გაშუქება იყო, ალბათ ბატონი პარსონსის პირადი გაოცების გამო ამ შემზარავი სისასტიკით), ისევ არაფერი ვიცით იმაზე, ვისია და ვისი ფულით აყალბებენ რეალობას „რუსთავი-2“, „რეალ-ტვ“ და „იმედი“ (რომელზეც პატარკაციშვილის ოჯახმა ახლახანს განაცხადა, რომ მთავრობას უთმობს ამ აქტივს და ამით კიდევ ერთხელ გამოაშკარავა ვითომ ქეის და ვითომ არაბების ვითომ მფლობელობა!)… 26 მაისს პოლიციის და სპეცნაზის მხრიდან განხორციელდა აქციის გასაშუქებლად და თავისი პროფესიული ვალის მოსახდელად იქ მყოფი ჟურნალისტების მიმართ მასიური ფიზიკური ძალადობა და შეურაცხყოფა, ისევ გრძელდება თითო-ოროლა შემორჩენილი თავისუფალი ტელევიზიის მიმართ ფარული თუ საგადასახადო ტერორი, რის მაგალითადაც 26 მაისის შემდეგ აჭარის დამოუკიდებელი ტელევიზიის „25-ე არხის“ დროებით დახურვა და მედია-ჰოლდინგ „პალიტრაში“  ვითომ „გეგმიურად“ დაწყებული მასიური საფინანსო შემოწმებებია (აქვე მინდა მადლობა გითხრათ თქვენ და პირადად ბატონ კენტ ლენგსდონს „პალიტრისადმი“ გამოჩენილი თანადგომის გამო, რომლის გარეშე დარწმუნებული ვარ, ხელისუფლება თავის ანგარიშსწორებას ბოლომდე მიიყვანდა)… მალე „მაესტროს“ სატრანსლაციო სიიდან ამოიღებენ ვითომ თავისუფალი (ხოლო სინამდვილეში ხელისუფლების დამქაშების მიერ მართული) საკაბელო კომპანიები „სილქ ტვ“ და „კაუკაზუს ონლაინი“, ასევე, ალბათ, მათ მფლობელობაში მალე გარდამავალი „აიეტი ტვ“-ც, რაც უკვე თბილისშიც საზოგადოების სრული დაყრუების და დამუნჯებისკენ გადადგმული კიდევ ერთი ნაბიჯი და თავისუფალი სიტყვის კუბოში ჩაჭედებული ბოლოსწინა ლურსმანი იქნება… იქამდეც მივედით, რომ სახელმწიფო დეპარტამენტის და სახალხო დამცველის ანგარიშებში ხსენებული ე.წ. ჟურნალისტი გურამ დონაძე, რომელიც მხილებულია პოლიციის მიერ მოკლული ბუტა რობაქიძის გვამთან იარაღების დაწყობასა და მტკიცებულების გაყალბებაში, ასევე სანდრო გირგვლიანის მკლელობაში სავარაუდო მონაწილეობაში – საქართველოს „რჩეულ ჟურნალისტად“ იქნა აღიარებული და საპატიო პრემიით დაჯილდოვდა მის მიერ ჟურნალისტიკაში შეტანილი „ღვაწლისათვის“…


– ხომ არ გსურთ მედიის წარმომადგენლებთან ისევ შეხვედრა, ბატონო ბას?


იქნებ განუმარტოთ, რა არის ამერიკის მთავრობისათვის უფრო მნიშვნელოვანი: – საქართველოს მთავრობის მიერ ავღანეთში ამერიკული საჯარისო ნაწილების შემცირების ფონზე სულ უფრო მზარდი ოდენობით ქართული კონტიგენტის გაგზავნა (რომელთა წევრების დაღუპვის თუ დაჭრის შესახებ ინფორმაციას ძირითადად უცხოური საშუალებებიდან თუ ვიღებთ ხოლმე), თუ – საქართველოს მთავრობის მიერ დემოკრატიული ფასეულობების – სამართლიანი არჩევნების, სამართლიანი სასამართლოს, სამართლიანი ინფორმაციის შეუზღუდავობის, სიტყვის თავისუფლების, ხელისუფლების შტოების განაწილებისა და დაბალანსების, შეკრებების თავისუფლების, წარმომადგენლობითი ხელისუფლების, თავისუფალი და კონკურენტული ბიზნეს გარემოს, ღარიბი მოსახლეობის, უმუშევრების, ინვალიდების, ავადმყოფების, პატიმრების და სხვა დაუცველი ფენების უფლებების დაცვის, არაპოლიტიზირებული პოლიციის და საგანმანათლებლო სისტემის – პრინციპების უგულებელყოფა და სულ უფრო მზარდი მასშტაბით დარღვევა, რაც საბოლოო ჯამში ქართული საზოგადოების, საქართველოს სახელმწიფოს საფუძვლების მოშლას და ქართველი ხალხის მზარდ უუფლებობას და უკმაყოფილებას იწვევს?

რეალურად ვის ინტერესებს იცავს ამერიკის მთავრობა და მისი საელჩო, ბატონო ბას?

და მაშინაც კი, თუ ქართველი ხალხის უფლებები და საქართველოში განვითარებული დემოკრატიის მყიფე შენობის სულ უფრო მზარდი ეროზია არ გაფიქრებთ, ნუთუ ის მაინც არ არის თქვენი და თქვენი მთავრობის ჩაფიქრების მიზეზი, რომ ქართული ეკონომიკა სულ უფრო უნიათო და გარედან დახმარებაზე დამოკიდებული ხდება, რომ საქართველოში პროდუქტებზე ინფლაციამ უკვე 30%-ს გადააჭარბა, რომ ქვეყნის უკვე კატასტროფული საგარეო ვალი გეომეტრიული პროგრესიით იზრდება, ხოლო მთავრობა ახალი ვალების სასწრაფოდ აღებაზე „ჩალიჩობს“, რომ ელექტროენერგიის, წყლის და დასუფთავების გადასახადების ზრდის ტემპი არავითარ ლოგიკას და ადრე გაცხადებულ დაპირებებს აღარ ექვემდებარება, რომ სულ უფრო გაუმჭვირვალე ბიუჯეტი სულ უფრო კორუმპირებული პრეზიდენტის და მისი კლანური გარემოცვის პირად კაპრიზებს, პიარ-კომპანიებს და ახირებებს ხმარდება, რომ გუბერნატორების და მინისტრების წლიური შემოსავალი  პენსიონერების შემოსავალს 50-200-ჯერ აჭარბებს და რომ ეს ქვეყანა ისევე მიდის დეფოლტისაკენ და/ან მზარდი დესტაბილიზაციისაკენ, როგორც ეგვიპტე, ტუნისი, იემენი… რომ გაუსაძლისი ცხოვრების პირობებით და ქვეყნის ამორალური და დეგრადირებული მმართველების მხრიდან განაწამები მოსახლეობა მალე უპირობოდ მიიღებს ნებისმიერ ძალას – შიდას თუ გარეს – რომელიც მას ამ აბსოლუტურად დისკრედიტირებულ რეჟიმს მოაშორებს და პირიქით – ნებისმიერი ის პოლიტიკოსი თუ ხელისუფლება, რომელიც სააკაშვილის რეჟიმის მხარდამჭერად რჩებიან, რეჟიმის დანაშაულებათა გამოაშკარავების შემდეგ შეიძლება დიდი ხნით მიუღებელნი გახდნენ ქართული საზოგადოებისათვის?!


ნუთუ აშშ ხელისუფლება ვერ აცნობიერებს, რომ თუ დღესაც ისევ რჩება სააკაშვილის რეჟიმის მხარდამჭერად, ამით ხელს უწყობს პრორუსული აქცენტების და განწყობილებების ზრდას ქართულ საზოგადოებაში?

მე ეს ნამდვილად არ მახარებს და მინდა გაგაფრთხილოთ, რომ თუ დღეს თქვენ ამას – პრორუსული ტენდენციების ზრდას, ვერ ან არ ამჩნევთ, და თუ ასეა, ალბათ იმიტომ, რომ ამერიკაც ისეთივე თავისი კაცის დამცველი აღმოჩნდა, როგორც საბჭოთა კავშირი იყო, – ხვალ თქვენ შეიძლება მოგიწიოთ შეგუება საქართველოში იმ ადამიანების მმართველობასთან, რომლებიც ღიად მოახდენენ თავისი პრორუსული ამბიციების გამჟღავნებას. და დამერწმუნეთ, სულ არ არის აუცილებელი, რომ ეს ოპოზიციური პოლიტიკოსი იყოს – სწორედ მთავრობაშიც არიან ძალზე ძლიერი და ჯერჯერობით ფარული პრორუსული ძალები – მაგალითად შინაგან საქმეთა შეუცვლელი მინისტრი. და დღეს სააკაშვილის ნეობოლშევიკური ხელისუფლების დაცვა ყველაზე მეტად, რაც არ უნდა პარადოქსულად ჟღერდეს, სწორედ პუტინის ინტერესებს ემსახურება – ქართულ ეკონომიკაშიც (რომელიც სულ უფრო რუსიფიცირებული ხდება) და ქართულ პოლიტიკაშიც, რადგან თქვენ ამით თითქოს იმეორებთ სავალალოდ ცნობილ ამერიკულ თეზისს: „მართალია სომოსა ძაღლისშვილია, მაგრამ სამაგიეროდ – ჩვენი ძაღლისშვილიაო!“ – და ამით უნებლიედ ხელს უწყობთ პუტინის და ლავროვის ცინიკურ გამონათქვამებს, რომ ქართველი ხალხის ინტერესები ამერიკის მთავრობისათვის მხოლოდ ლამაზი ფრაზებია და რეალურად თქვენ მხოლოდ სააკაშვილის მთავრობის და გარეგნული სტაბილურობის იმიჯის შენარჩუნებით ბრძანდებით დაინტერესებულნი!


მე გულწრფელად გთხოვთ – დაანებოთ თავი ძაღლისშვილების დაცვას! თუნდაც, თქვენიანად რომ მოაქვთ თავი, ისეთებისას!

ამან არ გაამართლა ხანშიშესულ მუბარაქთან და არ გაამართლებს ახალგაზრდა სააკაშვილთანაც, რომელიც თავისი კორუმპირებულობით მუბარაქზე ნაკლები რომ არ არის, ეს მალე დადასტურდება.

თქვენ ჯერ კიდევ არ იცით, თქვენია მიშა თუ რუსების, ხოლო მისი რეჟიმის მომაგრებით და მისთვის ფინანსური გადასხმებით, რომელსაც მერე რეჟიმი ისევ ხალხის საწინააღმდეგოდ და პოლიტიზირებული ძალოვანი სტრუქტურების გამოსაკვებად იყენებს, თქვენ ქართველი ხალხის თვალში ერთ დროს არსებულ პოპულარობას კარგავთ. იმედია, თქვენ თავად არ გჯერათ ისეთი „ავტორიტეტული“ კვლევების, რომელსაც ან სააკაშვილის მიერ ბოლომდე ნაყიდი „გრინბერგ-ქვინლან-როსნერი“, ან NDI-ს თუ IRI-ის მიერ დაქირავებული ქართული პროსამთავრობო სააგენტოები ასრულებენ… დამერწმუნეთ, ისინი სწორედ იმ წინასწარ მომზადებულ „არიებს“ ასრულებენ, რასაც სააკაშვილი უკვეთავს – სწორედ ამაში იხარჯება ამერიკული თუ ევროპული დახმარება, ისევე როგორც Financial Times-ში თუ Economist-ში დაკვეთილ ძირადღირებულ სარეკლამო სტატიებში.


დაბოლოს, ჩემს შესახებ – ბლოგერობისთვის საკმაოდ ასაკოვანი ვარ, მაგრამ უკვე 2 წელია, რაც რადიო “თავისუფლების” ვებ-გვერდზე განთავსებულ ია ანთაძის ბლოგზე და ფეისბუქში ვწერ, მაქვს საკუთარი ბლოგიც –, ჩემს სტატიები ქვეყნდება სხვა პოპულარულ ვებ-გვერდებზეც – და, ასევე – რეგიონულ მედია საშუალებებში. რამდენიმე ბლოგი („10 Giant Steps Back – “That is What Mikheil Did!”– Georgia’s United National Movement (2003-2010): Words and Deeds“, THE GREAT SIMULATOR – Mikhail Saakashvili as a prominent film director and his technique of Overlapping) ინგლისურ ენაზეც მაქვს განთავსებული.

მიუხედავად იმისა, რომ ფეისბუქზე 1500-ზე მეტი მეგობარი მყავს, ხოლო ჩემი ბლოგის მნახველთა რაოდენობამ 10 ათასს გადააჭარბა, არცერთმა მათგანმა არ იცის ჩემი ნამდვილი სახელი. ბევრი მათგანისთვის ეს გამაღიზიანებელია, რამდენიმემ უარიც მითხრა მეგობრობაზე, ხოლო პირადად ჩემთვის, ეს ჩემი ინკოგნიტობა ძალიან დამთრგუნველია. 1500-ვე არა, მაგრამ არის რამდენიმე ათეული ადამიანი, რომელთაც მე დიდი სიამოვნებით შევხვდებოდი რეალურ ცხოვრებაში. ნამდვილად არ ვარ ისეთი პროფესიის და ფილოსოფიის პატრონი, რომ ვირტუალური და მით უფრო გაორებული ცხოვრების ჟინი მქონოდა. ერთადერთი მიზეზი, რატომაც ვარ ასე დამალული, ეს არის ჩვენს ქვეყანაში გამეფებული წესი, როდესაც მთავრობისადმი კრიტიკულად განწყობილ ნებისმიერი ადამიანის და მისი ოჯახის წევრების მიმართ ტლანქი ან დახვეწილი დაშინების და სოციალური შევიწროების (მათ შორის – სამუშაოდან დათხოვნის, საგადასახადო დატერორების, თუ ცილისწამების) მეთოდები გამოიყენება. მე არ ვარ გმირი და ვაღიარებ, რომ მერაბიშვილის ტონტონ- მაკუტებისთვის არ იქნება ძალიან ძნელი ჩემგან „აღიარებითი ჩვენების“ მიღება, ვითომ მე რომელიმე აგენტ „კოჭოიას“ დავალებით (რომელიც თურმე ამერიკის საელჩოს აფეთქებდა! – ნუთუ ამან მაინც არ დაგაფიქრათ, რა დონის ავანტიურისტია ჩვენი პრეზიდენტი და რა დონის ფლეიმექერები – მისი ძალოვნები) რუსების სასარგებლოდ ვწერდი ჩემს სტატიებს…

2 წლის წინ დავწერე, რომ სააკაშვილის ნეობოლშევიკური იდეოლოგიის მატარებელი დროში უკან მოგზაურობს, უკვე გაიარა სადგური „1984“ და სადგურ „1937“-საკენ მიემართება-მეთქი. მაშინ ბევრმა გადაჭარბებად მიიჩნია ჩემი ეს მეტაფორა. ახლა ის ხალხი, ვინც მაშინ  ჩემს გადაჭარბებაზე ლაპარაკობდა, დღეს, მგონი, უკვე დარწმუნდა, რომ სწორი ვიყავი. სააკაშვილის რეჟიმს არ აქვს არავითარი მორალური პრინციპი და შეზღუდვა, იგი მხოლოდ ძალის დიქტატს ცნობს და მხოლოდ ძალის (მათ შორის – პოლიტიკური, ფინანსური) მეშვეობით შეიძლება მისი დემონტაჟი მოხდეს. მას არ გააჩნია გაუმჯობესების არავითარი შანსი, რადგან სულ უფრო მყარად ეფლობა ისეთი დანაშაულების ჭაობში, რომელთაც გამართლება არ გააჩნიათ. რაც შეეხება მის მიერ ახლახანს მიღებულ რელიგიური გაერთიანების კანონს, ნება მიბოძეთ არ დაგეთანხმოთ ამ კანონის “პროგრესულობაში”, იგი მიღებული იქნა აბსოლუტურად ერთპიროვნულად და კულუარულად, არ ითვალისწინებს ქართული საზოგადოების დიდი უმრავლესობის განწყობას და რაც მთავარია, მხოლოდ ერთი რეალური მიზანი აქვს – ქართული ეკლესიების სომხური ეპარქიისათვის და დიასპორისათვის მიყიდვა და ამ შემოსავლით ეკონომიკურად სულთმობრძავი რეჟიმის მოსულიერება! ამით სააკაშვილმა ორი კურდღლის დაჭერა სცადა – თან შემოსავალი მიიღო, თან დასავლურ საზოგადოებას ისე მოაჩვენა, რომ რელიგიური თანასწორობის დამცველია და მის წინააღმდეგ მხოლოდ მართლმადიდებლური სამღვდელოების წევრები და მათ მიერ დარაზმული ხალხი თუ გამოდის…

იმედი მაქვს, რომ ჩემს წერილს არ ჩამითვლით არც კადნიერებაში და არც პირად ამბიციებში. შემეძლო ისე მომეწერა, რომ ეს არ გახმაურებულიყო, მაგრამ ნამდვილად მგონია, რომ ჯერ კიდევ ბევრი ადამიანი ჩემს მსგავსად საქართველოს დემოკრატიული განვითარების შესაძლებლობას სწორედ აშშ-ის და ევროკავშირის მხარდაჭერას უკავშირებს. თუმცა მგონია, რომ ჩვენი რიცხვი სააკაშვილის რეჟიმის გათავხედების და მისდამი აშშ მთავრობის მსუბუქი გაკრიტიკებით და შეშფოთებებით შემოფარგვლის კვალობაზე სულ უფრო მცირდება. დარწმუნებული ვარ, ამ წერილის გამოქვეყნებით ხელს შევუწყობ აღნიშნული საკითხის მიმართ აზრთა სხვადასხვაობის გამოვლენას და მიმაჩნია, რომ ამ საკითხზე პოლემიკა აუცილებელია.

გამოგიტყდებით, არ ველოდები, რომ თქვენ მიპასუხებთ, ხოლო თუ მიპასუხებთ, რომ ეს პასუხი დიპლომატიური ეტიკეტის ფარგლებს გასცდება. მე ვაცნობიერებ, რომ თქვენი უშუალო ამოცანა არ არის და არც იქნება საქართველოს ხელისუფლების დატუქსვა და გამოსწორების გზაზე დაყენება (მართალი გითხრათ, არც მგონია, რომ ეს შეძლოთ, ვხედავ რა ბატონი სააკაშვილის ზღვარგადასულობის და უკონოტროლობის “პროგრესს”). მე უბრალოდ მინდა გთხოვოთ, როგორც ადამიანმა ადამიანს, რომ თქვენი საქმიანობით ხელი შეუწყოთ არა მოძალადე რეჟიმის განმტკიცებას, არამედ იმას, რომ საქართველოში სამოქალაქო საზოგადოება გაძლიერდეს, ქართველი ადამიანები მასიურად არ გარბოდნენ ქვეყნიდან ხელისუფლების მხრიდან პოლიტიკური თუ ეკონომიკური ძალადობის გამო, ქართული სახელმწიფო და ტერიტორია არ იქცეს შემდგომი დაქუცმაცების და სახელისუფლო ვაჭრობის საგნად, რომ ქართველმა ხალხმა მოახერხოს თავისი უფლებების დაცვა და არ მოხდეს აშშ მხრიდან აბსოლუტურად გაყალბებული არჩევნების დაწყებიდან რამდენიმე საათში „დემოკრატიის ტრიუმფად“ შერაცხვა (ამერიკაში კორუფციის ბრალდებით განთავისუფლებული ყოფილი მოსამართლე-სენატორების მხრიდან), რომ ამერიკის პრეზიდენტი არ ულოცავდეს საქართველოს პრეზიდენტს მაშინ, როცა ხმის მიცემაც კი არ არის ჯერ დამთავრებული, რომ საქართველო არ იქცეს ამერიკისათვის მისაღებ დიქტატურად, რომ  ჩვენი ქვეყნები ერთმანეთის პარტნიორებად და დემოკრატიული ფასეულობების მიმდევრებად დარჩნენ, ხოლო ჩვენი შვილები ერთმანეთის მეგობრებად ჩამოყალიბდნენ და არა ისე გაუცხოებულ ადამიანებად, როგორც ეს ჩვენი თაობების დროს იყო…


წერილს კი იმ სიტყვებით დავამთავრებ, რომელიც სომოსას შესახებ აფორიზმისაგან განსხვავებით, ყოველი ნორმალური ადამიანის – მათ შორის  – ქართველის – ცხოვრებისეულ კრედოდ  მიმაჩნია. დარწმუნებული ვარ, რომ მიხეილ სააკაშვილი და მისი დამქაშები, რომლებიც ხელისუფლებაში მოსვლის პირველივე დღიდან თავისუფალი მედიის და თავისუფალი სასამართლოს წინააღმდეგ შეუწყვეტელ ომს და ტერორს ეწევიან, ამ სიტყვებს არ იზიარებენ:


Without justice, there can be no peace.

He who passively accepts evil is as much involved in it as he who helps to perpetrate it.

He who accepts evil without protesting against it is really cooperating with it.“


სოლომონ თერნალელი