ჩვენ გამოგვასახლეს ციდან (უცნობი ავტორის ლექსი, მწოდებული მამუკა აბულაძის მიერ, 20.01.2011)


ბაგები. თოვლი

დრამატული პოეზია

2011.01.20

…————————–

———————-

ჩვენ გამოგვასახლეს ციდან

(თოვლი არაფერ შუაშია, უბრალოდ დაემთხვა)

დადგნენ გაფუყული პოლიციელები,

გააკეთეს დერეფანი,

და თეთრი ხალიჩის გავლით

ხელკავით ჩამოატარეს

მოხუცებულები,

ინვალიდები,

შვილმოკლული დედები,

სიღარიბის ზღვარს მიღმა მყოფნი,

სტუდენტები,

ახალდაქორწინებულები…

ფოტოალბომები,

სარეცხის მანქანები,

მეორად მაღაზიაში ნაყიდი ავეჯი…

და ოპერატორები გვიღებდნენ ვიდეოს…

და ერთადერთი მწვანე,

რომელიც ამ სიუჟეტში შემთხვევით გაერია,

იყო მინის სათამაშოებით მორთული ნაძვისხე…

– დარეკეთ მის პატრონთან? – კითხულობდა ერთი,

სხვაზე გაფიქრება რომ შეძლო…

– დავრეკეთ უკვე! – პასუხობდა მეორე…

– რაო მერე?..

– გზაში ვარო, გზაში, გზაში, გზაში…

ჩვენ გამოგვასახლეს ციდან,

საკუთარი თავებიდან გამოგვრეკეს გუშინ

და იარეთო გვითხრეს,

ასე:

პირდაპირ,

ირიბად,

მარჯვნივ,

მარცხნივ…

წრეზე,

კვადრატზე,

კუბზე…

და ლოკეთო მარილი –

საკუთარი თვალები,

თოვლში ჩარჩენილი აქა–იქ…



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s