პრეზიდენტის მწუხრი (კომენტარი კობა ლიკლიკაძის წერილზე “ხმა და შიშინი”, www.tavisupleba.org)


პრეზიდენტს უსმენს მტერი!
პრეზიდენტს უსმენს ხერხემალი!
პრეზიდენტს აღარ უსმენს ერი!
პრეზიდენტის შველა გვიან არი…

პრეზიდენტი აღარ არის პრეზიდენტი…
ის არის ფიტული, რომელსაც გარედან აწერია „პრეზიდენტი“,
ხოლო შიგნიდან გამოტენილია სურვილებით – მოფერების სურვილით, დაყვავების სურვილით, განდიდების სურვილით, დითირამბების სურვილით, სიამოვნებების სურვილით, ლამაზი სიზმრების სურვილით, ომის მოგების სურვილით, სამუდამო პრეზიდენტობის სურვილით, ქვეყნის დატოვების სურვილით, იმის დაჯერების სურვილით, რომ ის – ისევ ძლევამოსილი პრეზიდენტია…

მაგრამ ძლევამოსილი პრეზიდენტები განა თავიანთი სიკვდილის სცენარებს ადგენენ რედაქტორ გოგონებთან ერთად? განა თავისი ხალხის დაშინების მუღამის შემცირებას უფრთხიან? განა საკუთარი ჯარის ღალატის ასე ადვილად სჯერათ? განა 30 სოფლელ გულშეღონებულ და პირგამეხებულ მოქალაქეზე მეტს ვერ ნახულობენ, რომ რაიმეზე დაელაპარაკონ? და რაზე ელაპარაკებიან მერე, რომ ომის იმიტაცია “დასანანი” იყო?
და ომი რა იყო? ომიც იყო “დასანანი”? თუ იქნებ “შემაშფოთებელი” იყო?

სპექტაკლი… სპექტაკლი ვარდებით! სპექტაკლი სტატისტებით! სპექტაკლი დაბრუნებული კანადელებით, მადლიერი რუსი დისიდენტებით, გვირგვინოვანი მწუხრით, გამოსვლებით, თავის ქებით, ილუზიებით! სპექტაკლი ბიზნესმენ ჰიპით და “იურაი ჰიპით”!

ეს არის მწუხრი… პრეზიდენტის მწუხრი…

რამდენჯერ უნდა გითხრათ, მიქელე – ვაი! მართლაც რომ – ვაი!

„ეჰ, რა მსახიობი მიდის?“

Advertisements


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s