აქა ამბავი საკვირველი თეას მარტვილობისა (ია ანთაძის ბლოგიდან “ზღვისრეთის მბრძანებელი”)


პროლოგის ნაცვლად: ქალბატონ თეა თუთბერიძის ანონსმა “სიმართლის დროში” ეს კარგა ხნის წინანდელი ლირიულ-ისტორიული ჩანახატი გამახსენა
——————————————————————————————————————

ავტორი: სოლომონი საიდან გვწერთ: თერნალი 25.10.2009 21:39

თავისუფლებისთვის დამაშვრალმა და სამშობლოსათვის მარტვილმა ქალმა განსწავლულმა – თეა თუთაბერის ასულმა, ისმინა რა მისდა მიმართ უშვერი სიტყვანი კაცთაგან და ქალთაგან, ოტებულმა და ცრემლდენილმა მიმართა ხერხემლის მეოთხე მალას – მრისხანე პროკურატორს ივერიისა, რამეთუ მათი ძალითა და მანქანებითა გამოეძიათ და მიეგნოთ პირწიგნაკზე ყველაფრის ღირსი თეას მიმართ მაგინებელთა ჰაი-პიებისათვის და დადგენილთა მაგინებელთა მიმართ დაედგინათ 90-მთვარიანი მივლინებაი აბანოსა ვირისა შინათ.

ასე რომ, ჰოი დედანო და მამანო, რომელთა აგინეთ და აკრიტიკეთ თეაი იგი.

ახლა დაჰკოცნეთ მუნ ოჯახნი თქვენი და განემზადენით პროკურატორის რისხვის სახილვად!

რამეთუ ივერია თავისუფალ ქვეყანად იწოდება მავანთა მიერ და არავის შერჩება თეას ჰყვედრება!
ხოლო მასსა შერჩება ხახვივით – პატრიარქისა ავად გინება, რამეთუ ივერიასა მართავს ბნელი ძალა, რომელიც აღმართსაც ჰხნავს და ჩვენს ნამუსსაც და რწმენასაც…

ახლა კი გითხრავთ ისევ, რაიცა მითქომს, მაგრამ არაი ისმინეთ – იგინი კლიპნი სატანისანი, თეას მიერ განსროლილნი ქსელსა შინა, იყო ოდენ საცთური, ოდენ მახეი და ხაფანგი. პირადად უსტარჰყო თეამან მან ხერხემალი ივერიისა და მიეახლა თავად მეფესა ჩვენსა, რომელ არს არქიფო სეთური – ღამესა მას ახუთმეტსა ღვინობისთვეს.

და ჰრქუა თეამან:
– მოვედ, რაითა დავდო თავი ზვარაკად ნთავისუფლების ჰინსტიტუტის და თქვენი სახელის გადასარჩენად. არად-რა მიღირს სახელი ჩემი მრავალნაფურთხი და ჩემი ცოდნა სიბნელით გაბრწყინებული. მოვედ, რაითა წამოვაგნო იგინი, რომელთაც რწმენენ, ჩემსა უკეთურსა ხიბლსა და ნპროვოკაციასა, რამეთუ იგინი მაგინებდენ მე – და მე გავბრწყინდე, რამეთუ იგინი მწიხლავდენ მე – და მე მარტვილვიყო, რამეთუ მათ დამგმონ – და მე ვიმარჯვო.
და რამეთუ იქმნეს ზრიალი და შუბთა ცემა ჩემსა გუამსა ზედა და ამით გადაიფაროს ყოველნი საქმენი თქვენგან ქმნილნი.
და განბრწყინდეს ხერხემალი ნაცვლად ივერიისა!

და იამათ მათ ხერხემალსა და მის თვინიერ მეფესა ესე მიხვედრილობაი თუთაბერის დიაცისა და დაუტევეს მრავალნი სიკეთენი და ოქრონი მრავალთა საპალნეთა უტვირთეს. და ესეცა უთხრეს:
– საყვარელო დაო ჩუენო!
გაგინებდეთ ჩუენ ბილწითა სიტყვითა, მაგრამ გულნი ჩუენნი გლოცავდნენ.

არცა დაუეჭვდე, თეაო, რომ შენ ხარ დაი ჩუენი საყვარელი და მარტვილი ჩუენი შავგვრემანი.
მოვლენ დროი, როცა განიხარო და შევერთდეთ ჩვენ კვლავ. ითმინე და დაგიფასდება. კულავაც მოვა დროი განყალბებისა საკვირველისა და არჩევანი ხალხისა იავარ-იქმნება. და ფეშქაში შენი იქმნება მწიგნობართუხუცესობა და წიგნთამპყრობელობა, რისაცა ყოველთვის ნატრულ იყავ…

ა-მონ!

Advertisements


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s