2010 წლის 9 თებერვალი – დავით აღმაშენებლის ხსენების დღე – ფიქრები ვახო კომახიძეზე


ვახო კომახიძე: ჩემთვის უცნობია, კონკრეტულად რომელი ინფორმაცია შეიძლებოდა ყოფილიყო განსაკუთრებულად მტკივნეული საქართველოს ხელისუფლებისთვის, მაგალითად ის, რომ ომამდე ორი დღით ადრე 6 აგვისტოს სახელმწიფო მინისტრი ცხივნალის ხელისუფლებას უთანხმებდა პრეზიდენტის პრესსამსახურის თანამშრომლის ალანა გაგლოევას ბებიის ცხინვალიდან ევაკუაციის საკითხს, როცა, სრულიად დაუცველი ქართული მოსახლეობა ხელში შეატოვა რუსეთის არმიას, თუ ჩემს ხელთ არსებულმა რაიმე სხვა ინფორმაციამ აღძრა ხელისუფლების აგრესია ჩემი მისამართით. თავშესაფრის მოთხოვნა ერთადერთი გარანტირებული გზა იყო, რომ ფილმი დასრულებულიყო იმ სახით, რა სახითაც მას საზოგადოება აუცილებლად ნახავს.
———————————–

 

საშინელებაა!

აი, ჩვენი ნაქები დემოკრატია!

აი, ჩვენი სომოსა! აი, ჩვენი შუქურა! აი, ჩვენი პროგრესული ლიდერი! აი, ჩვენი რეფორმატორი!

აი, ბატონებო – 2008 წლის აგვისტოს ორდღიანი გამარჯვებული ომის საამაყო შედეგები (3):

1) რუსეთს ნიღაბი ჩამოვაგლიჯეთ!

2) მთავრობა არ ჩამოიშალა!

3) ალანა გაგლოევას ბებია დროულად და უვნებლად გამოვიყვანეთ ცხინვალიდან!

არაა ეს გაუგონარი გამარჯვება – „ძლევაი საკვირველი“???

დიდება მიშა დ’აღმაშენებელს!

 

სახელისუფლებო არხები რას ამბობენ?

ზეიმი აქვთ?..

დონაძეს დარჩება ეს ქვეყანა?

ცოტნე დადიანის ქვეყანა დარჩება აფთარ გურგენა დონაძეს და მის ტურებს?

 

ვახო კომახიძე რომ დატოვებს ქვეყანას და გურგენა დონაძეს დარჩება ბურთი და მოედანი, ის ქვეყანა არის დასახური და ზედ უნდა დააწერონ – “გასულია დემოკრატიის ზონიდან. პასუხი მოსთხოვეთ შუქურა მიშას!”

 

როგორ იყო, რომ ამბობდა ფაჩიკოს გარმონის წინ ამაყად მდგარი, არ გაბედოს ვინმემ და ჟურნალისტი არ დააშინოსო??..ჩემთან გექნებათ საქმეო?!!

 

– თქვენთან გვაქვს საქმე, ამხანაგო მიხეილ!

ისევ ამტკიცებთ, რომ დემოკრატიას აშენებთ?

აღარც ფიცი გვწამს თქვენი და ამ „კუდმა“ სულ გაგვაკვირვა და გაგვაგიჟა!

 

 

ახლა კი კიდევ ერთხელ წაიკითხეთ ამ ნიჭიერი და მამაცი ჟურნალისტის წერილი.

წერილი კაცისა, რომელიც ებრძოდა შევარდნაძის ხელისუფლებას და რომელიც შევარდნაძის დროს საშინლად სცემეს, მაგრამ სამშობლოდან არ გაუგდიათ, ხოლო მიხეილ სააკაშვილის რეჟიმმა, რომელიც სწორედ ადამიანის უფლებების და მედიის თავისუფლების დაცვის ბაირაღებით მოვიდა ხელისუფლებაში – ქვეყნიდან წასვლა აიძულა ოჯახთან ერთად. აიძულა იმიტომ, რომ ვახო კომახიძე მთავრობის ცენდრუკით და უტვინობით დაწყებულ და წაგებულ ომზე, ბედის ანაბრად მიტოვებულ ლტოლვილებზე და მტრის ხელში ჩატოვებულ ბავშვებზე სიმართლის თქმას შეეცადა! 

აი, ასე მოულოცა დავითობა დღე ლაჩარმა მიხეილ დ’აღმაშენებელმა ვახტანგ კომახიძეს, მის ოჯახს და სრულიად საქართველოს!

გავიხსენოთ პასტორ ნიიმიოლერის სიტყვები – გაჩუმების სავალალო შედეგებზე ნაციზმის პირობებში

ყველას გვაიძულებენ, წასვლას, ხალხო! ყველას – თუ არ გავინძერით და ეს მახრჩობელები და წურბელები არ მოვიშორეთ!

 

————————————–

 

 

მე, ჟურნალისტი ვახტანგ კომახიძე, პოლიტიკურ თავშესაფარს ვთხოვ დემოკრატიულ სახელმწიფოს

09.02.2010

„მე, ჟურნალისტი ვახტანგ კომახიძე, პოლიტიკურ თავშესაფარს ვთხოვ დემოკრატიულ სახელმწიფოს, რადგან დღევანდელ საქართველოში ჩემი პროფესიული საქმიანობა იზღუდება და საფრთხე ექმნება ჩემი და ჩემი ოჯახის წევრების თავისუფლებას, ჯანმრთელობას და სიცოცხლეს.
ეს უმძიმესი გადაწყვეტილება განპირობებულია ხელისუფლებისგან გამოვლენილი პირდაპირი, აგრესიული მუქარით, რომლის მიხედვითაც არაორაზროვნად მიმანიშნეს, რომ ჩემი საქმიანობის გაგრძელების შემთხვევაში ჩემი, ან ჩემი ოჯახის წევრების სიცოცხლე დადგებოდა საფრთხის ქვეშ.
მუქარა მოჰყვა ბატონ პაატა ზაქარეიშვილთან და ქალბატონ მანანა მებუკესთან ერთად ცხინვალში ვიზიტს, სადაც მივიღე მნიშვნელოვანი მასალა 2008 წლის აგვისტოს ომთან დაკავშირებით. ზეწოლა დაიწყო სახელისუფლებო ტელევიზიების მიერ წარმოებული ღია კამპანიით, რასაც მოჰყვა ქუჩაში დახვედრა და ხელისუფლების სახელით მკაცრი მუქარა.
დევნა და თვალთვალი იქამდე მივიდა, რომ თბილისიდან ჟენევაში გამომგზავრებისას, თბილისის აეროპორტში გამთენიის 4 საათზე „გაცილება“ მომიწყო კუდის თითქმის მთელმა შემადგენლობამ, მისი ყველაზე ცნობილი სახეების მონაწილეობით.
იმის გამო, რომ დევნის საქმე დეტალურად იქნება შესწავლილი და გამოძიებული, უფრო დეტალური ინფორმაციის და მტკიცებულებების საჯარო გამჟღავნებისგან თავს ვიკავებ.
დოკუმენტური ფილმი, რომლის გამოც განხორციელდა მუქარა, ასახავს ცხინვალის რეგიონთან დაკავშირებულ საკითხებს და ვფიქრობ, ეს ინფორმაცია უაღრესად საინტერესოა საქართველოს საზოგადოებისთვის. ჩემთვის უცნობია, კონკრეტულად რომელი ინფორმაცია შეიძლებოდა ყოფილიყო განსაკუთრებულად მტკივნეული საქართველოს ხელისუფლებისთვის, მაგალითად ის, რომ ომამდე ორი დღით ადრე 6 აგვისტოს სახელმწიფო მინისტრი ცხინვალის ხელისუფლებას უთანხმებდა პრეზიდენტის პრესსამსახურის თანამშრომლის ალანა გაგლოევას ბებიის ცხინვალიდან ევაკუაციის საკითხს, როცა, სრულიად დაუცველი ქართული მოსახლეობა ხელში შეატოვა რუსეთის არმიას, თუ ჩემს ხელთ არსებულმა რაიმე სხვა ინფორმაციამ აღძრა ხელისუფლების აგრესია ჩემი მისამართით. თავშესაფრის მოთხოვნა ერთადერთი გარანტირებული გზა იყო, რომ ფილმი დასრულებულიყო იმ სახით, რა სახითაც მას საზოგადოება აუცილებლად ნახავს.

და ბოლოს, ამ ხელისუფლების წარმომადგენლების შესაძლებლობებზე ჩემი ცოდნა და წარმოდგენა მაიძულებდა თავშესაფრის მოთხოვნით და ამ განცხადებით შემექმნა ერთადერთი გარანტია იმისა, რომ ჩემი ოჯახის წევრების უსაფრთხოება დაცული იქნებოდა. ამასთან ერთად, დღევანდელი საკომუნიკაციო შესაძლებლობების გამოყენებით, ყველაფერს გავაკეთებ, იმისათვის, რომ ბოლოსდაბოლოს დადგეს ის დრო, როცა საქართველო აღარ იქნება განდევნილი ადამიანების სამშობლო“.



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s